| E y e y E's profile* i E y ~ ~,,BlogListsNetwork |  Tools  Help |
* i E y ~ ~,,`°.•°•.★* ฉันขอสัญญา จะจำทุกเรื่องราว ไม่ว่า ร้าย หรือดี สุข - ทุกข์ใจ *★ .•°•.°´ |
|||||
|
June 25 โง่ที่จะรักและวิ่งตามโง่ที่จะรักและวิ่งตาม*
สมัยตอนเป็นเด็ก จำได้ว่าในวิชาพละศึกษา คุณครูสั่งให้เราวิ่งรอบสนามกันคนละ 20 รอบ เพื่อจับเวลาของแต่ละคน
แถมยังมีรางวัลมาล่อใจอีกด้วยว่า ใครเข้าเส้นชัยได้คนแรกจะมีคะแนนพิเศษเพิ่มให้
พอเริ่มออกสตาร์ท ฉันก็สังเกตเห็นเพื่อนหลายคน พยายามจะเบียดตัวเองขึ้นมาอยู่แถวหน้าสุด เพื่อที่จะได้เปรียบคนอื่นในช่วงออกตัว แล้วพอครูบอกว่าวิ่งได้เท่านั้นแหละ
เพื่อนหลายคนของฉันก็วิ่งปรู๊ดออกไปแบบไม่คิดชีวิต ส่วนฉัน - โน่น วิ่งอยู่หลังสุด ไม่ได้ช้าเพราะเหนื่อย หรือเพราะวิ่งไม่เก่ง แต่ฉันกำลังรู้สึกสนุกสนานกับการวิ่งจับเวลาซะเหลือเกิน เพราะฉันวิ่งไป-คุยไป กับเพื่อนซี้รู้ใจแบบไม่สนเวลา
ฉันสนใจความสนุกสนานระหว่างการวิ่งมากกว่า บางทีเห็นคนข้างหน้าที่วิ่งนำมาหลายรอบกำลังชะลอความเร็ว เพราะเหนื่อยหอบ ก็อดที่จะขอวิ่งแซงหน้าบ้างไม่ได้ หรือบางทีหันไปเห็นเพื่อนที่วิ่งรั้งท้ายตลอด ก็จะพยายามวิ่งให้ช้าลง รอให้เขาวิ่งทันจะได้คุยไปด้วยกันหลายๆ คน….สนุกดี หรือบางทีรู้สึกไม่อยากแซงคนข้างหน้าขึ้นมาเฉยๆ เพราะว่าวิ่งตามหลังเขา จะได้แอบนินทาเขาได้ สนุกไปอีกแบบ จะทำลายสถิติไหม ไม่รู้หรอก รู้แต่ว่าวิ่งช้าๆ มันไม่เหนื่อยเร็ว และขอแค่วิ่งให้ถึงเส้นชัยก็พอ …………………………………. คงคล้ายๆ กับความรักกระมัง ทุกคนมีเส้นชัยของตัวเอง มีสถิติที่ตัวเองพอใจ แต่คนที่เข้าเส้นชัยก่อน ใช่ว่าจะคว้าความรักที่ดีได้ก่อนเสมอไป และสถิติที่ดี ก็ไม่ได้การันตีว่าความรักจะสมบูรณ์แบบ ในขณะที่สังคมทุกวันนี้ปลูกฝังให้เราวิ่งแซงคนอื่นๆ เสมอ อย่าพยายามให้ใครแซงหน้า เพราะนั่นย่อมหมายถึง การพลาดโอกาสดีๆ ในชีวิตไป แต่สังคมของความรักสอนให้คนรู้จักผ่อนจังหวะก้าวให้ช้าลง แต่หนักแน่นขึ้น โลกภายนอกบอกให้เรารู้ว่า อย่าวิ่งตามใครถ้าไม่แน่ใจว่าจะตามเขาได้ทัน เพราะมันเสียแรงเปล่า และโง่เหลือเกิน แต่โลกของความรัก ใครอีกหลายคนสมัครใจที่จะเป็นคนโง่ เพื่อวิ่งตามคนที่ตัวเองรักให้ทัน ทั้งที่รู้แก่ใจว่าไม่มีวันนั้น ……………………………… เพื่อนรักคนหนึ่งของฉัน มีเส้นชัยในหัวใจของเธอเอง คนรักของเธอเป็นนักวิ่งฝีเท้าดี เพราะตั้งแต่อยู่กันมา เขาออกวิ่งก่อนเธอเสมอ ไม่เคยบอกล่วงหน้า และไม่เคยชะลอความเร็วลงเลย แต่ความเร็วของเขาก็ไม่มากไปกว่าความรักที่เธอมี ความรักทำให้เธอวิ่งเร็วขึ้น ใกล้เขามากขึ้น และไม่ยอมปล่อยให้เขาทิ้งระยะจนคลาดสายตาเธอ แต่เมื่อเกือบที่จะถึงตัวเขา เธอก็จะเลือกที่จะวิ่งให้ช้าลงราวกับว่าจะวิ่งเหยาะๆ ตามเขาไปเรื่อยๆ เธอแซงหน้าเขาได้ – แต่เธอไม่ทำ แม้แต่จะวิ่งให้ทันเขาในแนวเดียวกัน เธอก็ทำได้ – แต่เธอไม่ทำ เหตุผลที่ฟังดูเหมือนง่ายของเธอทำเอาใจฉันนิ่งงัน “ ถ้าวิ่งให้ทันเขา หรือแซงหน้าเขาไป ฉันก็คงมองไม่เห็นเขาในชีวิตอีก แต่ถ้าฉันวิ่งตามเขาห่างๆ แบบนี้ เท่ากับว่าฉันยังได้เห็นความเป็นไปของเขา ยังมีเขาอยู่ในสายตา
– ในชีวิต แม้ว่าเขาจะไม่เคยหันหลังกลับมา แล้ววิ่งให้ช้าลงเลยก็ตาม”
“ แล้วทำไมไม่เข้าใกล้เขากว่านี้ ทำไมต้องเว้นระยะห่างแบบนี้ด้วยเธอเป็นคนรักของเขานะ” คำถามของฉันทำให้แววตาของเพื่อนรักปรากฏรอยเศร้า … แต่ปากยิ้ม “ ฉันกลัวเขารู้ตัว แล้ววิ่งหนีฉันไปไกลยิ่งกว่านี้ ถึงวันนั้นฉันอาจเหนื่อยจนหมดแรงที่จะวิ่งตามอีกต่อไปแล้ว… ห่างแบบนี้ดีกว่า ฉันได้เห็นเขา มันอุ่นใจ หรือถ้าวันหนึ่งเขาล้มลง…
ฉันจะได้วิ่งเข้าไปช่วยพยุงได้ทัน และถ้ามันจะทำให้เขาเห็นความจริงใจของฉัน เขาอาจจะชวนฉันวิ่งไปพร้อมกันอีกครั้ง – ถ้าเขาหายดีแล้ว” ความรักทำให้คนมีความหวังอยู่เสมอ ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้คนบางคนดูโง่งมงายเสียเต็มประดา ถ้าเพื่อนเลือกที่จะวิ่งออกนอกเส้นทาง แล้วไปตั้งต้นใหม่กับใครสักคนที่เขาพร้อมจะวิ่งไปกับเพื่อน ป่านนี้..เพื่อนของฉันคงเข้าเส้นชัยไปนานแล้ว แต่เพื่อนยังคงเต็มใจที่จะวิ่งตามเขาไปเรื่อยๆ แม้ว่าบางที – อาจจะไม่มีวันนั้น .. วันที่เพื่อนเข้าเส้นชัยแห่งความรัก เพราะบางที….. “ เส้นชัย” อาจไม่มีความหมาย ต่อคนบางคนหากว่าเขาเข้าเส้นชัย แต่ได้ทำหัวใจหล่นหายไประหว่างทาง เมื่อความสุขคือ… การโง่ที่จะรักและวิ่งตาม ในสังคมของความรัก… ฉันจึงมองเห็นคนที่วิ่งช้า และปรารถนาจะเป็นผู้ตามด้วยความเต็มใจอยู่เสมอ ความรัก ไม่ใช่สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต …. แต่ความรักเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีค่ามากที่สุด เป็นไงกันบ้าง... บางครั้ง...บางคนก็คิดว่า ทำไมจะต้องตามเค้านะ... ความคิดนี้คงจะเกิดขึ้นกับใครหลายๆ คน ... ตอนนี้ก็คงจะพอรู้สึกถึงความรู้สึกของการตามบ้างแล้วนะ.. credit :: ThaiReaderClub
========================== รักแท้...อาจจะเป็นแค่จินตนาการของเรา
เพราะเราเองก็ไม่เคยได้สัมผัสมันจริงๆสักที
บางทีก้อสงสัยว่า เอ๊ะ หรือฉันจะไม่เคยรักใคร
แต่อย่างน้อยๆ ก้อหวังดีกะทุกคนที่เข้ามาในชีวิต
จากคนนึง ไปอีกคนนึง...มันก้อตลกดีเน๊อะ
เมื่อก่อนเคยเห็นแต่คนอื่นที่เค้าแยกทางกัน แล้วก้อคิดว่า
ตอนเลิกนี่เค้าเลิกกันยังงัยหว่า...
แต่มาวันนี้ รับและรู้ ถึงอารมณ์น้ดีจิง
ที่แท้...มันก้อง่ายนิดเดียวเอง
แค่ไม่เข้าใจกัน ไม่ได้รักกัน...แค่นี้เราก้อเป็นอีกคนนึงได้แล้ว
ต่อไปนี้ เราจะต้องมีความสุข...
ชีวิตมีครั้งเดียว จงอดทน และเบิกบาน... June 13 เจ็บเว้ยยยช่วงเวลา เจ็บปวด..
ภาพทุกภาพยังจดจำ ราวกับเพิ่งเมื่อวาน
นานแค่ไหน ..ฉันคิดถึงเธอเสมอ..เหมือนเดิม คิดถึงที่สุด เฮ้ออ.. -__-'
ไม่รู้ถึงวันไหน กว่าที่ฉันจะลืม ว่าเคยรักเธอ หมดใจ
ความรักที่บริสุทธิ์ ความรักที่จริงใจ ความรักที่ซื่อสัตย์ ความรักที่ไม่เคยคิดร้าย ความรักที่เต็มไปด้วยความเสียสละ ความรักที่รักความอิสระ ความรักที่ต้องการการดูแล ความรักที่อยากเห็นคุณมีความสุข เราให้คุณไปหมดแล้ว...นะ ...... ..เมื่อไหร่จะทำได้.............เฮ้ยยย
รอ ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ เรื่องมันก็นานมาแล้ว คิดถึงคุณ คิดถึงที่สุด... -- -- ภาพทุกภาพยังจดจำ ราวกับเพิ่งเมื่อวานนี้ ในวันที่ฝนพรำนั้น เธอเดินจากฉันไป ทุกๆครั้งที่มองดาว ก็ยังทำให้เหงาใจ ไม่ว่าจะพบใคร ไม่ว่าจะรักใคร ไม่ต่างกัน อาจจะมีชีวิตอยู่ในวันนี้ แต่อยู่กับความรักที่มีวันนั้น ค่ำลงทุกคืน หลับตาทุกครา ก็ยังคิดถึงเธอแล้วมีน้ำตา June 12 ไม่มีทาง...จริงๆ
ไม่ว่าจะนานแสนนานแค่ไหน อยากให้เธอรู้ค่าในความรักที่มีให้จัง May 14 ดด"ร้องไห้ไม..ไปกรุงเทพน้าไม่ช่ายไปตาย" "ถ้าเรา จากกันด้วยความรู้สึกดีดี เราคงไม่เป็นแบบนี้.." ".....นี่เราก็จากมาด้วยความรู้สึกดีดีนะ" "ไปแล้วอย่าลืมกันนะ" "อืม..ไม่มีทางไม่ลืมหรอก.. เทอดิเด่วสามเดือนก็ลืมแล้ว" "ไม่ลืมหรอก..ต่อให้เป็นปีๆก็ไม่ลืม" "...." "...." ต่อให้เป็นเป็นกี่ปี หรือตลอดไปเราคงไม่ลืมเธอ และความทรงจำดีดีที่นั่น เสียงของเธอ กลิ่นผมของเธอ เรายังจำได้แม่น
เราจำได้ ชอบลูบหัวเทอเบาๆเวลานอน เธอเคยพูดว่า "ถ้าเราคิดจะเชื่อใจ ใครคนนึงแล้ว...เราก็ควรเชื่อใจเขา"
จำมาตลอด เราเคยคิดว่าเรา"เข้าใจ"เทอ
ศราวุธ...คนที่ดูภายนอกเหมือนจะเข้มแข็ง ไม่เคยแคร์ใคร แต่นานวันไปเรายิ่งรับรู้ถึงความอ่อนไหว..ความอ่อนแอ..และความรู้สึกที่ไม่เข้าใจของเทอ เราอยากให้เธอ มีความสุข! เราแค่เคยคิดว่า เราโชคดี ที่มีเธอ
แต่...... ตอนนี้ที่รู้สึกคือ "เราก้อเหมือนคนอื่นๆ" มีเพื่อนคนนึงถามว่า "ถ้าแฟนโดนรถชนพิการ แล้วเมิงทำงัยว่ะ"
" ก็ ดูแลดิ ... ไงก็ดูแลอย่างดี ไม่ทิ้งไปไหน"
"จริงเหรอว่ะ? " สำหรับมัน มันไม่ตอบ
"การค้นพบคนที่เรารักที่สุดในชีวิตมันยาก...แต่มันยากกว่าที่เราจะรักษามันไว้"
เธอเคยถามเราไช่ไหม ว่า เจอคนที่ใช่หรือยัง.. ...เจอแล้ว แต่เขา ไม่รักเราเลย เราอยากจะเก็บรักษาเขาไว้ ให้ดี อย่างที่เธอบอก ทุกครั้งต้องหลอกให้ตัวเราเองมีกำลังใจเสมอ
ต้องฝืนยิ้ม....ทุกครั้งที่น้ำตาจะไหล
ก่อนนอนพยายามจะไม่ให้มีคราบน้ำตา มันเต็มไปด้วยความรู้สึกทรมาน เราพยายามและอดทน เพราะคำว่า รัก คำเดียว พี่บอกว่า"เรายังแสดงความรู้สึกดีดีด้วยกันได้ ไปไหนด้วยกันได้ คุยกันได้
แต่ขอร้องอย่าแสดงความเป็นเจ้าของน้าๆๆๆๆ" "โอกาสครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะ อย่าปลอยให้หลุดไปล่ะ"
.....
เราไม่อยากให้เธอคิดว่า เป็นโอกาสสำหรับเราเลย
ไม่อยากวิ่งตามเธอฝ่ายเดียว
ถ้ามันจะมีความทรงจำดีดีเหมือนเดิม..เราควรพยายามด้วยกันทั้งสองคน
เราเข้าใจเธอนะ เทองานยุ่ง เราเอาใจช่วยอยู่แล้ว
แน่นอน เราไม่อยากเข้าไปวุ่นวายอิสระของเธอนักหรอก เราก็แค่ผู้ญธรรมดาๆคนนึง
ที่ต้องการแค่เห็นเราอยู่ในสายตา..ให้เกริยติเราบ้าง..ใส่ใจ บ้าง.. ก็เท่านั้น
หนึ่งวันที่ต้องจากกัน
เคยบอกใจว่าฉันไม่เป็นไร แต่สิ่งที่ฝืนทนได้ยาก นั่นคือความ คิดถึง ในใจ อีกแล้วที่่ น้ำตา มันไหล ที่ หัวใจ มันสั่น
ยังจด จำ แต่เพียงเรื่อง เธอ |
||||
|
|
